တရုတ်နိုင်ငံ နစ်နာကြေးတွင် N၊ N+1 နှင့် 2N

N—စီးပွားရေးနစ်နာကြေး တွက်ချက်မှု

N သည် ဥပဒေအရ စီးပွားရေးနစ်နာကြေးတွက်ချက်ရာတွင် အလုပ်လုပ်သက် မြှောက်ကိန်းကို ဆိုလိုသည်။ ပြည့်နှစ်တစ်နှစ်စီကို တစ်လစာအဖြစ်တွက်ပြီး ကျန်ကာလ ခြောက်လနှင့်အထက်ကို တစ်နှစ်အဖြစ်၊ ခြောက်လအောက်ကို လဝက်အဖြစ် တွက်သည်။

N တစ်ခုတည်းဖြင့် တောင်းဆိုပိုင်ခွင့်ရှိကြောင်း မသက်သေပြနိုင်ပါ။ ဦးစွာ စီးပွားရေးနစ်နာကြေး ပေးရမည့် အပိုဒ် 46 ပါ အခြေအနေတစ်ခုရှိရမည်။ ထို့နောက် လစာအခြေခံနှင့် အလုပ်လုပ်သက်ကို အသုံးချသည်။

N+1—ချက်ချင်းအလုပ်ထုတ်မှုအားလုံးအတွက် သုံးနိုင်သည့် စည်းမျဉ်းမဟုတ်ပါ

ပုဒ်မ ၄၀ သည် အပြစ်မရှိဘဲ အလုပ်ရပ်စဲနိုင်သည့် သတ်မှတ်နည်းလမ်းသုံးမျိုးတွင် အလုပ်ရှင်အား ရက် ၃၀ ကြိုတင် စာဖြင့်အသိပေးခြင်း သို့မဟုတ် လတစ်လစာ ထပ်မံပေးခြင်းအနက် တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခွင့်ပြုသည်။ ယင်းနည်းလမ်းများမှာ ဆေးကုသကာလကုန်ပြီးနောက် အလုပ်မလုပ်နိုင်ခြင်း၊ သင်တန်းပေးခြင်း သို့မဟုတ် နေရာပြောင်းခြင်းပြီးနောက် ဆက်လက်မသင့်တော်ခြင်းနှင့် ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှု မအောင်မြင်ပြီးနောက် ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျ အခြေအနေများ အခြေခံကျကျ ပြောင်းလဲခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

အကောင်အထည်ဖော်ရေးစည်းမျဉ်းများအရ ဤအပိုတစ်လစာသည် ယခင်လ၏ လစာအပေါ် အခြေခံသည်။ ၎င်းသည် N အတွက် သုံးသည့် 12 လပျမ်းမျှနှင့် ကွာနိုင်သည်။ စာချုပ်ချက်ချင်းကုန်ဆုံးခြင်း၊ နှစ်ဦးသဘောတူအဆုံးသတ်ခြင်း၊ ဝန်ထမ်းလျှော့ချခြင်း သို့မဟုတ် အပိုဒ် 39 အရ စည်းကမ်းချိုးဖောက်မှုဖြင့် အလုပ်ထုတ်သည်ဟု ဆိုခြင်းတို့သည် ရက် 30 အသိပေးကာလ မလိုက်နာရုံဖြင့် အလိုအလျောက် N+1 မဖြစ်ပါ။

2N: တရားမဝင် အလုပ်ရပ်စဲမှုအတွက် လျော်ကြေး

အလုပ်ရှင်က အလုပ်ခန့်ထားမှုစာချုပ်ကို တရားမဝင် ပယ်ဖျက် သို့မဟုတ် ရပ်စဲပါက ပုဒ်မ ၈၇ သည် နစ်နာကြေးကို ပုဒ်မ ၄၇ အရ စီးပွားရေးလျော်ကြေးစံနှုန်း၏ နှစ်ဆအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ ပုဒ်မ ၄၈ ကလည်း စာချုပ်ဆက်လက်ထားရှိခြင်းကို ဖြစ်နိုင်သော ကုစားနည်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသည်။ အလုပ်သမားက ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကန့်ကွက်သည်နှင့် 2N ဟူသော ခေါ်ဆိုမှုသည် အလိုအလျောက်မှန်ကန်သွားခြင်း မရှိပါ။

အကောင်အထည်ဖော်ရေးစည်းမျဉ်း ပုဒ်မ ၂၅ အရ ပုဒ်မ ၈၇ နှင့်အညီ နစ်နာကြေးပေးသည့်အခါ စီးပွားရေးလျော်ကြေးကို ထပ်မံမပေးရဘဲ ယင်းနစ်နာကြေးအတွက် အလုပ်လုပ်သက်ကို အလုပ်ခန့်ထားမှုစတင်သည့်နေ့မှ တွက်ချက်ရသည်။

တွက်ချက်ကိရိယာကို ချင့်ချိန်၍ အသုံးပြုပါ

N+1 သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော 2N ကို အခြေအနေခန့်မှန်းချက်အဖြစ်သာ ရွေးချယ်ပါ။ ဥပဒေလိုအပ်ချက်များ ပြည့်မီခြင်းရှိမရှိသည် သက်သေအထောက်အထားများ၊ အလုပ်ရှင်က အဆိုပြုထားသော အလုပ်ရပ်စဲနည်းလမ်း၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၊ အထူးကာကွယ်မှုအခြေအနေနှင့် ရယူလိုသည့် ကုစားမှုတို့ပေါ် မူတည်သည်။