Hindi binayaran sa loob ng 37 taon.
Isang nangungunang paksa sa China ang ikinagagalit ng mga tao sa isang simpleng dahilan:
Isang substitute teacher sa elementary school ang umano'y 37 taon at anim na buwan nagtrabaho nang walang social insurance.
Nang mapag-usapan pagkatapos ang mga atrasadong bayad, ito umano ang naging sagot:
"Walang precedent."
Iyon ang tunay na alitan.
Hindi: ‘Hindi namin siya kailanman kinuha bilang empleyado.’
Hindi: ‘Nagbayad na kami.’
Hindi: ‘Narito ang regulasyon.’
Lamang: Hindi pa namin ito kailanman ginawa.
Agad na nakita ng mga Chinese internet user ang problema. Kung maaaring magtrabaho ang isang tao nang ilang dekada ngunit ituring pa rin na nakakainis na usaping administratibo—ano ang halaga ng lahat ng trabahong iyon?
Dapat maging alerto ang mga dayuhan sa China.
Marami na ang nakarinig sa bersiyong para sa dayuhan ng parehong dahilan.
Ang alitan sa internet
Hindi lamang talaga tungkol sa isang guro ang debate.
Tungkol ito sa mga salita "walang precedent".
Mabilis na nahahati online ang talakayan.
Sinasabi ng isang panig: Kung nagtrabaho siya nang ilang dekada, bayaran ninyo. Tigilan ang pagtatago sa likod ng proseso.
Nagtatanong ang isa pang panig: Sino ba talaga ang responsable? Ang paaralan? Ang education bureau? O isang impormal na kasunduang walang gustong ayusin?
Nakikita ng ikatlong panig ang mas malaking tanong: Kung maaari itong mangyari sa loob ng 37 taon, ilang iba pang empleyado ang may kaparehong problema?
Sa madaling salita, ito ang pinakamatalim na reaksiyon:
"Kung walang precedent, gumawa kayo ng isa."
Kaya kumakalat ang kuwento. Nasa rito ang lahat ng sangkap ng drama sa trabaho: ilang dekadang paggawa, nawawalang benepisyo, lokal na burukrasya, at malamig na pangungusap na nagpapagalit sa lahat.
Ang bersiyon para sa dayuhan
Karaniwang hindi nakararanas ang mga dayuhan ng kuwentong umaabot sa 37 taon.
Nararanasan nila ang isang kuwento sa loob ng tatlong taon.
O mahigit limang taon.
O kuwentong ganito: ‘Sandali—bakit walang laman ang account ko?’
Pamilyar ang script:
Nagtatrabaho sila sa isang paaralan.
Aasikasuhin ng paaralan ang visa ninyo.
Dumarating ang sahod.
Sinasabi ng HR na maayos ang lahat.
Pagkatapos, magtanong tungkol sa social insurance at biglang magsisimula ang mga paliwanag:
"Hindi iyon kailangan ng mga dayuhan."
"Kasama na iyon sa sahod ninyo."
"Walang nagbabayad niyan para sa mga dayuhang guro."
"Hindi ito hinihingi ng lungsod na ito."
"Nilagdaan nila ang kontrata."
"Pumayag sila."
Ibang sitwasyon. Parehong hamog.
Ang pinakamahusay na trick: Gawing mukhang normal
Hindi banta ang pinakamabisang dahilan.
Ito ang normal na kalagayan.
Kapag sinasabi ng HR na ‘walang gumagawa niyan,’ maraming empleyado ang tumitigil magtanong.
Kapag sinasabi sa contract na ‘walang social insurance,’ ipinagpapalagay ng marami na tapos na ang usapin.
Kapag sinasabi ng school na ‘mas mataas na salary ang ibinigay namin sa iyo sa halip,’ nagpapatuloy ang mga tao.
Kaya mahalaga ang paksang ito.
Nakikita ang sahod.
Nakikita ang upa.
Nakikita ang petsa ng pagkapaso ng visa.
Maaaring mawala nang maraming taon ang social insurance nang hindi napapansin.
Ang di-komportableng tanong
Dapat itanong ng mga dayuhang empleyado sa kanilang sarili ang tanong na ito:
Kung itinuring ka ng employer bilang tunay na employee para sa work permit, bakit bigla kang naging ‘iba’ kapag kailangan nang bayaran ang benefit?
Sa mga dokumento sa visa, bahagi kayo ng staff.
Sa iskedyul ng oras, bahagi kayo ng staff.
Sa ilalim ng mga tuntunin sa opisina, bahagi kayo ng staff.
Sa mga bawas sa sahod, bahagi kayo ng staff.
Pero paano ang social insurance?
Bigla kang naging ‘espesyal.’
Napakapraktikal.
Ang bitag na "Pumayag kayo"
Isa rin itong klasikong halimbawa.
Dumating sa China ang isang dayuhang guro, kailangan ang trabaho at visa, at binigyan ng kontratang pipirmahan.
Maaaring nakasaad sa isang bahagi ng mga dokumento na walang kasamang social insurance o sakop na ng sahod ang lahat.
Kung magkaroon ng dispute kalaunan, sasabihin ng employer:
"Pero pumayag kayo."
Mukhang malinaw iyon hanggang maalalang kung sino ang sumulat ng kontrata, nagkontrol sa visa, at nakaunawa sa mga dokumentong Chinese.
Talaga bang agreement iyon?
O isa lamang ba itong pangungusap na iniharap sa isang taong hindi pa alam ang sistema?
Kaya kapaki-pakinabang sa mga dayuhan ang debate sa China. Hindi tungkol sa form ang galit. Tungkol ito sa kapangyarihan.
Bakit dapat kabahan ang mga paaralan
Hindi palaging pinakamalaking problema sa pera ang social insurance.
Ngunit maaari niyang ibunyag ang lahat ng iba pa.
Kapag nagsimulang suriin ng empleyado ang mga dokumento, maaari din niyang suriin ang:
- hindi nabayarang sahod;
- mga artipisyal na allowance arrangement;
- Mga panlilinlang sa probation period;
- Mga kalkulasyon ng severance;
- Mga laro sa dispatch company;
- Mga pagkakaiba sa sponsor ng work permit;
- Waiver sa termination.
Kaya mas gusto ng mga employer ang malalabong sagot.
Malabo ang "Hindi iyon kailangan ng mga dayuhan."
Malabo ang "Walang gumagawa niyan."
Malabo ang "Walang precedent."
Dahil sa vague na sagot, nadarama ng mga empleyado na hindi angkop maging ang tanong.
Ano ang dapat mo munang itanong
Huwag magsimula sa napakalaking paratang.
Magsimula sa isang payak na kahilingan:
"Pakipadala sa akin ang aking opisyal na rekord ng mga hulog sa segurong panlipunan."
Pagkatapos ay itanong:
"Kung may mga buwang nawawala, pakipaliwanag sa akin nang nakasulat ang dahilan."
Iyon lang.
Kunin ito nang nakasulat.
Naglalaho ang mga pasalitang dahilan. Maaaring maging mahalaga kalaunan ang mga nakasulat na paliwanag.
Suriin din:
- Ang iyong kontrata;
- ang sponsor ng inyong work permit;
- Mga tala ng sahod;
- Mga tax record;
- Mga performance clause;
- bawat mensahe tungkol sa ‘cash na lang’;
- bawat waiver clause.
Hindi drama para lamang sa drama ang layunin.
Layunin nitong malaman kung may kapareho kayong nakatagong problema bago kayo tuluyang umalis sa trabaho.
Ang tunay na aral
Tumama sa sensitibong punto ang viral na kuwento ng guro dahil napakaabsurd nito.
Gayunman, hindi pambihira ang dahilan.
Sinasabi sa mga empleyado na pambihira ang problema nila.
Masyadong matanda.
Masyadong kumplikado.
Masyadong lokal.
Masyadong banyaga.
Masyadong mahirap ayusin.
Ganito nagiging pasanin ng empleyado ang nawawalang bayad.
Kaya ang tanong ng ExpatRights ay:
Nagbayad ba ang employer mo sa China ng social insurance—o binigyan ka lamang ng magandang dahilan?
Isulat ang dahilan sa mga komento.
Kailangan ba Ninyo ng Tulong sa Pagsusuri ng Inyong Sitwasyon?
Ipadala sa amin ang kontrata mo, pattern ng payslip, sponsor ng work permit, at anumang available na patunay ng social insurance. Matutulungan ka naming alamin kung ano ang kulang bago mo harapin ang employer.
