Kinderen van ‘gemengde afkomst’ buitengesloten in China

Kyle van ExpatRights hier:

Persoonlijk begin ik te beseffen hoeveel ik gemeen heb met de ‘Aziatisch-Amerikaanse’ ervaring. Ik ben een ‘immigrant’ van de eerste generatie in China. Ik spreek de taal nauwelijks goed genoeg om me te redden. Ik doe mijn best om als baanbrekende, zichtbare minderheid te slagen in een land vol kansen.

Nu heb ik wortel geschoten en een kind dat de taal als moedertaalspreker zou moeten leren. Momenteel gaat mijn dochter naar een Engelstalige instelling. Ik maak me zorgen over haar taalontwikkeling, net zoals veel Aziatisch-Amerikaanse ouders bang waren dat hun kinderen er niet bij zouden horen — zozeer dat zij hun kinderen hun moedertaal vaak niet leerden.

Ik ben vaker MANDARIJN tegen mijn kind gaan spreken dan Engels. Eerlijk gezegd denk ik niet dat mijn vrouw begrijpt hoe het voelt hier ‘buitenlander’ te zijn. Ze denkt dat mijn dochter op de een of andere manier weet dat ze Chinees is, hoewel ze elke dag overal waar ze komt ‘laowai’, ‘waiguoren’ en ‘外国小孩’ hoort!

Uitdagingen en nadelen

Afwijkend geval

Hoe exotisch u ook denkt dat u eruitziet, er zullen altijd mensen zijn die moeilijk kunnen accepteren dat een ander mens van gemengd ras kan zijn.

Verslagen van ervaringen van mensen met een gemengde afkomst uit Singapore:

Augustus herinnert zich dat hij nog op de basisschool zat en er een nieuwe leraar Mandarijn was die één blik op zijn gebruinde huid wierp, meteen zei dat hij in het verkeerde lokaal zat en hem naar het lokaal voor Maleis verderop in de gang probeerde weg te sturen.

Hij herinnert zich: ‘Het was zo gênant. Iedereen staarde naar me en ik antwoordde in het Mandarijn dat ik in het juiste lokaal zat. Hij keek zo verward, want daar stond ik, een klein bruin jongetje dat Mandarijn sprak. Daarna was hij degene die er een beetje gegeneerd uitzag.’

Het kan moeilijk zijn om van gemengde afkomst te zijn terwijl u probeert te begrijpen waar u thuishoort, of u op een dag uiteindelijk ‘een kant moet kiezen’ en of uw eigen raciale gemeenschap u zal aanvaarden.

Lila Anderson, die Engels-Filipijns is, vertelt dat ze beide culturen omarmt maar zich soms toch verloren voelt.

‘Ik hoor nergens echt bij. Ik ben te Aziatisch om Engels te zijn of te “wit” om Filipijns te zijn. Ik weet niet tot welk ras ik precies behoor, omdat ik mij met beide identificeer. Waarom moet ik kiezen? Waarom labelen we elkaar naar ras? Kan ik niet zeggen dat ik tot het menselijk ras behoor?’ klaagt ze.

Hun wortels vergeten

Soms leggen omstandigheden meer nadruk op één deel van de afkomst van een kind, waardoor het kind het contact met het andere deel kan verliezen.

Hoewel dit niet per se een groot probleem is, kan het verdrietig zijn als een kind het contact met een deel van zijn of haar wortels verliest en niet de kans krijgt ook de andere cultuur te ontdekken.

Verken beide culturen

Het is belangrijk dat ouders in gezinnen met gemengde afkomst hun kinderen met beide culturen in aanraking brengen en hen over hun erfgoed leren, zodat ze met hun wortels verbonden blijven.

Als één ouder uit een ander land komt, kan samen naar dat land reizen ook een waardevolle leerervaring voor het hele gezin zijn.

Leer uw kinderen niet kleurenblind te zijn

Sommige ouders proberen hun kinderen te leren dat raciale verschillen er niet toe doen of niet mogen worden erkend, een benadering die vaak als ‘kleurenblind’ wordt omschreven.

Mensen hebben verschillende raciale en culturele achtergronden. Kinderen kunnen leren die diversiteit te herkennen en waarderen in plaats van haar te negeren.