u/ShoulderOk911:
‘Ik woon al bijna twee jaar in een Chinese stad van de derde categorie. Het is een populaire toeristische bestemming voor Chinezen en veel bezoekers komen ook uit nabijgelegen plattelandsgebieden. Ik ben een blonde vrouw met blauwe ogen, dus ik weet dat ik opval.’
De aandacht was dagelijks
Het bericht begint niet met één dramatische ontmoeting, maar met een opeenstapeling van gewone uitstapjes:
u/ShoulderOk911:
‘Maar ik kan nog steeds niet wennen aan de constante aandacht. Mensen staren, maken opmerkingen en fotograferen of filmen mij elke dag stiekem.’
Ze begrijpt één mogelijke verklaring, maar daardoor verdwijnt de ervaring niet:
u/ShoulderOk911:
‘Ik weet dat de meesten waarschijnlijk gewoon nieuwsgierig zijn, maar het is mentaal uitputtend.’
Geen manier om op te gaan in de omgeving
Minder opvallend proberen te lijken werd onderdeel van de dagelijkse afweging:
u/ShoulderOk911:
‘Ik heb al pruiken, zonnebrillen en mondkapjes gedragen en me als de lokale bevolking gekleed — lange, losse uv-kleding, zelfs bij 40 °C — maar het heeft nauwelijks verschil gemaakt.’
Daarna beperkt ze het probleem tot de ontmoetingen die zich blijven herhalen:
u/ShoulderOk911:
‘Vooral oudere mannen laten me zelden met rust.’
Privéverdriet in het openbaar
De wending in het bericht gaat niet om zichtbaar buitenlands zijn, maar om wat er gebeurt wanneer iemand ongezien moet blijven:
u/ShoulderOk911:
‘Wat me het meest dwarszit, is het gevoel dat ik de vrijheid heb verloren om gewoon in het openbaar te bestaan.’
Ze legt het gevoel uit met een scène in plaats van een regel:
u/ShoulderOk911:
‘Stel je voor dat je net hebt gehoord dat een familielid is overleden en naar buiten gaat om je hoofd leeg te maken, maar vervolgens als een toeristische attractie wordt behandeld. Zo voelt het soms.’
De vragen waarvoor ze kwam
Het bericht eindigt met de vraag aan andere langdurige inwoners wat zij doen wanneer aandacht een grens overschrijdt:
u/ShoulderOk911:
‘Hoe ga je hiermee om?’
u/ShoulderOk911:
‘Wanneer zou je iemand aanspreken op staren of stiekem foto’s maken?’
En zij vraagt om woorden die met de situatie kunnen veranderen:
u/ShoulderOk911:
‘Wat kan ik in het Chinees zeggen om mensen beleefd te vragen me met rust te laten? En wat is een krachtigere versie als ze niet stoppen?’
Houdt nog steeds van China
Het verslag eindigt niet met afwijzing van de plaats waar het gebeurde:
u/ShoulderOk911:
‘Over het algemeen woon ik hier erg graag, maar dit is het enige waaraan ik nog steeds niet heb kunnen wennen.’
Bron: oorspronkelijke Reddit-post van u/ShoulderOk911 in r/China. De postlijst is als verwijderd gemarkeerd; de volledige oorspronkelijke post is hersteld uit een openbare beoordelingsreactie van AutoModerator en er waren geen openbare reacties van anderen dan AutoModerator beschikbaar. Citaten zijn als persoonlijk verslag behouden; dit artikel presenteert het verslag niet als universeel.
