Sinabi ni Sunita Tamang na nag-aalala ang ina niya sa magiging pagkakataon niyang makapag-asawa.
WeChat Official Account: ExpatRights （微信公众号）
Dahil maliit ang income mula sa farming, kakaunti ang puwang ng 22-year-old mula Lamjung upang isaalang-alang ang marriage. Noon niya nakilala si Bharat Tamang mula sa parehong town, na sinabi sa kanya ang lahat tungkol sa China: lucrative job, mahusay na facility, at red passport na maaari rin niyang makuha kung papakasal sa Chinese citizen.
“Hindi ako kumbinsido noong una, pero mapilit siya at naisip kong maaaring may pakinabang iyon, hindi lang para sa akin kundi pati sa aking ina,” sabi ni Sunita, habang inaalala ang pag-uusap nila ni Bharat, na mag-aayos ng kasal niya sa isang lalaking Tsino na hindi pa niya kailanman nakilala. “Wala akong maayos na trabahong magagawa rito, kaya pumayag ako.”
Isinama ni Bharat si Sunita upang makilala ang isang babaeng kumumbinsi sa kanya na magandang pagkakataon ito. Pagkatapos, dinala siya ng babae sa Kathmandu, kung saan nanatili sila sa bahay ng isang pamilya sa Tokha. Ipinakilala si Sunita kay Rina Tamang, na mahusay magsalita ng Mandarin. Sa sumunod na sampung araw sa Tokha, ipinakita ni Rina kay Sunita sa social media ang mga larawan ng posibleng mapapangasawa niya.
“Nag-ayos siya ng pakikipagkita sa lalaking nagmula sa China upang magpakasal,” sabi ni Sunita. “Nagkita kaming tatlo sa BG Mall sa Gongabu at matapos ang kaunting pag-uusap, sinabi sa akin ni Rina na ayusin ang lahat ng kinakailangang dokumento para sa kasal.”
Hindi kailanman talagang nakausap ni Sunita ang lalaking si Qin Liyang mula Hubei, ngunit pumayag siyang pakasalan ito batay sa mga kuwentong sinabi ng lahat. Nang handa na ang lahat ng kinakailangang dokumento, binigyan siya ng ticket para Agosto 28 at sinabihang sumakay sa 4pm flight patungong Guangzhou, en route sa Wuhan sa Hubei Province. Ngunit sa huling sandali, umurong si Sunita.
“Natakot akong pumunta sa ibang bansa kasama ang taong hindi ko man lang kilala,” sabi niya. Pinatay niya ang phone, hindi sumakay sa flight, at umuwi sa Lamjung.
Muntik nang maging biktima si Sunita ng pinakabagong paraan ng human trafficker sa Nepal: trafficking sa mga babaeng Nepali, karamihan mula rural area, patungong China sa pamamagitan ng pag-akit na magpakasal sa mga lalaking Chinese. Pagdating sa China, ibinebenta ang mga babae sa ibang lalaking Chinese sa gawaing kilala bilang ‘bride buying,’ ayon sa Anti Human Trafficking Bureau ng Nepal Police.
Noong Agosto 31, inaresto ng Nepal Police sa Tribhuvan International Airport ang 10 taong pinaghihinalaang sangkot sa trafficking. Kabilang sa mga inaresto sina Bharat Tamang, Rina Tamang, Amrita Gurung, at Parbati Gurung—na pawang sangkot sa pagkumbinsi kay Sunita na magpakasal sa lalaking Chinese—bukod sa apat na Chinese national at dalawang babaeng Nepali na isinasama nila bilang mga asawa.
“Humantong ang aming imbestigasyon sa pagsagip ng limang babae—dalawa mula Lamjung at tig-isa mula Sunsari, Chitwan, at Kaski,” sabi ni DSP Sudheer Raj Shahi ng Anti Human Trafficking Bureau.
Ito ang unang instance ng ‘pagbili ng bride’ mula 2015, nang sagipin ng pulisya ang anim na babae sa mga katulad na sitwasyon—lima ang ipinadadala sa South Korea at isa sa China. Sa pagkakataong ito, lahat ng babae ay patungong Hubei, maliit na landlocked province sa central China.
“Sa bahay niya sa Tokha, sinasanay ni Parbati ang mga babae kung paano maging perpektong nobya para sa mga lalaking Tsino, habang namamagitan si Rina dahil marunong siyang Nepali at Mandarin,” sabi ni Shahi.
Nagbabayad ang mga lalaking Chinese ng humigit-kumulang Rs 1.5 milyon upang pakasalan ang mga babaeng Nepali, ayon kay Senior Superintendent of Police Ishwar Babu Karki ng Anti-Trafficking Bureau. Nagbibigay din sila ng magagarang regalong nagkakahalaga ng hanggang Rs 60,000 sa mga posibleng mapapangasawa, sabi niya. Nakatutulong itong kumbinsihin ang mga babae at kanilang pamilya na magiging mas maganda ang buhay nila sa China.
“Nakukumbinsi ng mga ahente ang mga pamilya na magiging marangya ang buhay ng kanilang mga anak na babae sa China. Nagulat akong malaman na naipadala na ng isang pamilya ang nakababatang anak nila at ipinapadala na rin ang nakatatanda,” sabi ni Karki.
Humantong ang pinawalang-bisa nang 'one-child policy' ng China sa lubhang baluktot na sex ratio, na mas maraming lalaki kaysa babae. Noong 2015, may 113.5 lalaki para sa bawat 100 babae sa kapanganakan. Pinahirap ng agwat na ito sa maraming lalaking Chinese ang paghahanap ng asawa at pinalakas ang demand sa mga babaeng na-traffic mula sa ibang bansa. Pagdating sa Mainland China, muling ibinebenta ang mga babae sa ibang lalaking naghahanap ng asawa.
“Noon, karamihan sa mga babaeng tine-traffick papuntang China ay mula Cambodia at Vietnam, ngunit hinigpitan na nila ang mga regulasyon. Kaya ngayon ay tinatarget ng mga trafficker ang mga bansang gaya ng Nepal, Pakistan, at India,” sabi ni Karki.
Ayon kay Anjana Shakya, chairperson ng Alliance Against Trafficking of Women and Children, kung dinala ang tao sa ibang bansa para sa isang layunin at ‘ginamit’ sa iba, maaari rin itong ituring na trafficking.
“Bagama’t dinadala ng mga mamamayang Tsino ang mga babaeng Nepali sa pamamagitan ng lahat ng legal na proseso, lubhang nanganganib ang mga babaeng ito na gawing aliping seksuwal o manggagawang walang bayad,” sabi ni Shakya.