Twee derde van de buitenlandse docenten werkt illegaal!?
Nieuwe richtlijnen richten zich op malafide wervingsbureaus
Mohsine el Baghdadi had altijd al leraar Engels in China willen worden en beschouwde zo'n baan als ideaal.
Officieel WeChat-account: ExpatRights （微信公众号）
Een vriend die in China Engels had gegeven, vertelde de 27-jarige Marokkaan dat buitenlandse docenten zeer gewild zijn, er eindeloze kansen zijn en de banen goed betalen.
Baghdadi's eigen ervaring bevestigde dit. Nadat hij op Facebook had geschreven: ‘Hallo uit Marokko. Ik ben leraar Engels en zoek een goede baan met een goed salaris in China’, stroomden de antwoorden binnen.
Veel antwoorden waren uitnodigingen voor een baan van wervingsbureaus; andere kwamen van taalinstituten. Meestal vertelden ze Baghdadi dat solliciteren naar een baan in China eenvoudig was. Alleen een cv indienen was voldoende.
Ook het salaris was verleidelijk. Baghdadi geeft Engels in Marokko en verdient daar US$ 500 per maand. De mensen die hem vanuit China benaderden boden echter US$ 1.500 tot US$ 2.500 per maand plus een bonus.
Maar volgens hem leken sommige reageerders al te graag buitenlandse leraren aan te nemen en Baghdadi zei zelfs ‘illegaal advies’ te hebben gekregen over het vinden van een baan.
De regeling voor werkvergunningen van buitenlandse deskundigen bepaalt dat buitenlandse taaldocenten in China een werkvisum moeten hebben, moedertaalspreker moeten zijn, minimaal een bachelordiploma en twee jaar relevante leservaring moeten hebben en geen strafblad mogen hebben.
Dit betekent dat Baghdadi, die geen moedertaalspreker Engels is en onvoldoende onderwijservaring heeft, mogelijk nooit als docent in China kan werken.
‘Sommige bureaus zeiden dat ze mij aan een Chinees zakenvisum konden helpen en dat ik hoe dan ook leraar in China kon worden,’ zei hij.
Engelse les is een lucratieve sector in China, omdat door de openstelling van het land naar de wereld meer mensen de ‘universele taal’ willen leren. Voor buitenlanders kunnen hun nationaliteit en zelfs huidskleur soms het toegangsbewijs tot een docentenbaan zijn.
Volgens een rapport van de Chinese Academie voor Sociale Wetenschappen van vorig jaar leerden 300 miljoen mensen in China Engels. Het land telde 50.000 instellingen voor Engelse taaltraining en de opleidingsmarkt was volgens het rapport tot 500 miljard yuan ($72 miljard) waard.
Door de grote vraag naar Engelstalig onderwijs was het vinden van werk voor de meeste buitenlanders, en vooral voor witte mensen, nauwelijks meer dan een formaliteit.
Volgens een enquête van Banyuetan, een tijdschrift van persbureau Xinhua, werkten in 2017 meer dan 400.000 buitenlandse leraren in de Chinese onderwijssector, maar was slechts een derde van hen legaal in dienst.
De afgelopen jaren is het land opgeschrikt door verschillende spraakmakende schandalen als gevolg van onvoldoende zorgvuldigheid bij het aannemen van buitenlandse leraren. In sommige gevallen kregen mensen met een dubieuze achtergrond een baan.
De situatie zal naar verwachting echter snel veranderen. Op 15 juli publiceerde het ministerie van Onderwijs samen met vijf andere centrale instanties nieuwe richtlijnen voor buitenschoolse bijles, waarin de vereiste kwalificaties, eisen en het toezicht voor zulke diensten zijn vastgelegd.
De richtlijn bepaalt dat onderwijsinstellingen de persoonsgegevens van buitenlandse docenten die zij in dienst hebben openbaar moeten tonen, waaronder hun namen, foto's, onderwijsbevoegdheden en eerdere academische en beroepservaring.
Instellingen moeten volgens de richtlijn eventuele ‘problemen’ vóór eind juni volgend jaar verhelpen, anders kunnen zij worden bestraft met een boete, schorsing of sluiting.