Araw-araw, maraming dayuhan ang lumilipat sa bagong lupain ng pagkakataong ito para magtrabaho, magnegosyo, mag-aral, at ang ilan ay upang manirahan lamang. Kaya kailangang itanong: ‘Ilan sa atin ang talagang naglalaan ng oras upang matutuhan ang visa law ng China?’ Karaniwang tinutukoy ng mga dayuhan ang social class ng isa't isa ayon sa uri ng visa.
WeChat Official Account: ExpatRights （微信公众号）
ExpatRights.org
Kilalanin ang ‘Dayuhang may Work Visa’—nagtatrabaho siya mula alas-nuwebe hanggang alas-singko, lima hanggang anim na beses kada linggo, sumasahod sa katapusan ng bawat buwan, binibigyan ng takdang kontrata ng employer, at binibigyan ng work visa, residence permit, at work permit na balido sa loob ng isang taon. Hinihikayat sila bilang mga nagbabayad ng buwis at tagapagpaandar ng ekonomiya. Ang mga dayuhang kabilang sa kategoryang ito ay nahahati pa sa class ‘A,’ ‘B,’ at ‘C’ ayon sa points system batay sa kita, karanasan, at kwalipikasyon nila: ang ‘Class A’ ang pinaka-hinihikayat, ang ‘Class B’ ay hinihikayat ngunit mahigpit na minomonitor [karaniwang kabilang dito ang mga ESL teacher], at ang ‘Class C’ ay pinaghihigpitan.
Makikita ang iba't ibang ranggo ng uring panlipunan sa mga 'dayuhang may work visa'. Ayon sa mga awtoridad, matataas na talento ang mga dayuhang nasa Class A. Maaaring matapos ang pagproseso ng kanilang visa sa loob ng ilang araw. Tumatanggap sila ng iba't ibang benepisyo mula sa mga awtoridad sa visa. Kakaunti at kalat-kalat ang mga dayuhang Class A; naglalakad sila sa gitna natin habang itinatago ang kanilang pagkakakilanlan. Samantala, kahit hindi kasingtaas ng Class A ang dayuhang Class B, hinihikayat pa rin sila dahil nagdadala ng income tax. Niraranggo ang mga dayuhang may work visa ayon sa score system; habang mas mataas ang score, mas mataas ang kanilang class.
Pagkatapos ay may ‘Business Visa Foreigner’—nahahati pa ang uri ng dayuhang ito sa dalawang kategorya, ang ‘legal business visa foreigner’ at ‘illegal business visa foreigner.’ Talagang may negosyo sa China o tunay na inimbitahang magnegosyo sa China ang ‘legal business visa foreigner’; hindi niya iniinda ang limitasyon sa tagal ng stay sa visa, pumapasok lamang siya sa bansa, inaasikaso ang negosyo, at lumalabas. Pagkatapos ay may ‘illegal business visa foreigner’; walang negosyong nakarehistro sa pangalan niya ang dayuhang ito at hindi talaga siya inimbitahang makipagnegosyo o trade sa inviting company ng gayong visa, ngunit kumukuha siya ng business visa kung sa ilang dahilan ay tila imposibleng makakuha ng work visa. Madalas katakutan ng mga dayuhang may ganitong visa ang dagdag na gastos sa pagpasok at paglabas ng bansa dahil sa 30–90 araw na time restriction.